Heilige Dimpna
/admin/files/8/intropic_1275381174_thumb.jpg

Volgens de legende leefde er op het einde van de zesde eeuw na Christus in Ierland een koningsdochter, Dimpna genaamd. Na de dood van haar moeder was haar vader, de koning dus, ontroostbaar. De hovelingen gaven hem de raad een nieuwe vrouw te zoeken die even mooi was als zijn overleden vrouw. Hij zond gezanten naar alle provincies van zijn rijk om een vrouw te zoeken, maar zij vonden niemand. Alleen zijn eigen dochter geleek als twee druppels water op haar overleden moeder. Gedreven door de duivel vraagt de koning zijn dochter Dimpna ten huwelijk. Diep geschokt wijst ze hem af.

Dimpna bidt tot God om haar te helpen en vraagt Gerebernus om raad. Om aan de herhaalde aanzoeken van haar vader te ontsnappen, vlucht Dimpna samen met Gerebernus, de hofnar en zijn vrouw in een schip uit Ierland weg. Na een lange tocht over zee belanden zij in Antwerpen en trekken verder het binnenland in. Te Geel vinden zij een kapel. In de nabijheid daarvan bouwen zij een hutje. De koning zendt helpers uit om de vluchtelingen te zoeken. Ze vinden hen snel.

De helpers lichten de koning in over de verblijfplaats van zijn dochter. Hij trekt met zijn soldaten naar Geel en herhaalt zijn huwelijksaanzoek. Ook nu weigerde Dimpna in te gaan op het voorstel van haar vader. Razend van woede onthoofdde de koning eigenhandig zijn dochter. Ook Gerebernus werd door één van de soldaten van de koning vermoord. De marteldood maakte grote indruk op de inwoners van Geel.


Barmhartige Stede

Later geloofden de inwoners dat de martelaren destijds door engelen begraven werden. De Gelenaars beschouwden hen als heiligen en vroegen hen hulp ter genezing van allerlei ziekten, maar vooral tegen krankzinnigheid omdat Dimpna door haar vader in een vlaag van waanzin werd vermoord.

Van ver kwamen de bedevaarders naar Geel om op het graf van de heilige Dimpna gedurende negen dagen genezing af te smeken. Zij verbleven in de ziekenkamer, een tegen de kerk van Sint-Dimpna aanleunend gebouw. Wegens de grote toeloop moesten zij hun beurt afwachten om in de ziekenkamer boete te doen. Voor die wachttijd zochten zij onderdak bij de Geelse inwoners. Zo ontstond de gezinsverpleging, uniek in de wereld, zo verwierf Geel de naam van « Barmhartige Stede ».






Over deze website | Help | Privacy | International | Contacteer ons
Nabbi © 2018, Belgische Bisschoppenconferentie. Alle rechten voorbehouden.